NOS JOURNAAL BIJ HOOYO MA'AAN

 

 

Op zondag 31 januari heeft het NOS Journaal opnames

gemaakt van de voorstelling Hooyo Ma'aan speciaal voor

de jaarlijkse Zero Tolerance Dag tegen

meisjesbesnijdenis op zaterdag 6 februari 2010.

Het thema van deze dag was "De impact van Vrouwenlijke

Genitalen Verminking op vrouwen, mannen, gezinnen en

gemeenschappen".

 

Op zaterdag 6 februari zal op uitzending van het NOS Journaal om 18.00 uur en 20.00 uur een repportage hiervan te zien zijn. Daarnaast is op de website van de NOS de uitzending online te zien zijn.

 

 

In de eo uitzending "het elfde uur" van dinsdag 24

november 2009 was staatssecretaris Bussemaker

te gast bij Andries Knevel om over het onderwerp

meisjesbesnijdenis te spreken. Na een inhoudelijk

interview kwam Meneer Knevel met de stelling: "er

mensen zijn die beweren dat het in hun cultuur past".

Om deze stelling te bewijzen werd er een videofragment

getoond van een Somalische mevrouw die zegt haar

dochter ook te willen besnijden. Het videofragment komt

uit een reportage van 6 jaar geleden, gemaakt door RTL, en is uit zijn 

context gehaald. De mevrouw is neer gezet alsof zij "voor" meisjesbesnijdenis lijkt te zijn. 

Deze vrouw is ons bekend. Zij is Rukio Adow en is een speelster uit de voorstelling "Hooyo Ma'aan, de dag dat ik vrouw werd". Rukio Adow is al jaren actief betrokken bij diverse hulporganisatie ter preventie meisjesbesnijdenis.   ( Stichting de Meeuw, stichting Faros, enz. )

 

 

Wij vragen ons af waarom Rukio Adow op deze manier in het programma van Meneer Knevel is neer gezet.

Casestudie van community art productie Hand in Hand

 

 

In opdracht van het Lectoraat Community Arts van Codarts Hogeschool voor de Kunsten maakte Anne van Veenen een casestudie van het maakproces van Hand in Hand. Het onderzoek beoogt een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van de methodiek van community arts. De makers vertellen hoe ze met vallen en opstaan contact leggen met supporters en jongeren uit Rotterdam Zuid, hoe ze als theatermaker en choreograaf met hen aan het werk gaan, of waarom ze afhaken. Het maken van Hand in Hand blijkt een enerverend proces: de Feyenoordsupporter roept gemengde gevoelens op binnen het artistieke team en er is discussie over kunst die herkenbaar moet zijn voor een supporterspubliek. De makers opereren binnen spanningsvelden tussen nabijheid en afstand tot de Feyenoordsupporter, authenticiteit en performancekwaliteit van de deelnemers, kitsch en kunst.

Een pdf-versie van de casestudie Geen Mooier Woord Dan Feyenoord is hier te downloaden.

Hooyo Ma'aan, de dag dat ik vrouw werd,

stond 13 mei 2009 in het avond programma van het

doorstartcongres van de GGD

"preventie meisjesbesnijdenis".

 

Na fragmenten uit de voorstelling gespeeld te

hebben was er de gelegenheid om aan de spelers

vragen te stellen. Hier werd gretig gebruik

van gemaakt en resulteerde in een goed

gesprek tussen publiek en de spelers over

meisjesbesnijdenis.

 

Op uitnodiging van de schiedamse bibliotheek speelde op 8 Maart 2009, op internationale vrouwendag "Casa di mama". Alle vrouwlijke medewerkers van het RWT werden voor deze dag ingezet want u begrijpt: mannen waren niet welkom!